
ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΑΣΑ
Κάτι μηδαμινοί πολιτικοί,
όχι ανύπαρκτοι
ούτε μηδενικοί
απλά επαρκώς μηδαμινοί
περάσαν’
και μαζί με τ’ άλλα,
οι πειναλέοι,
φάγανε
και τα σκαλιά
της εξύψωσης.
Τα αποφάγια
που αφήκαν
στα υπόγεια συμπόσια τους,
δεν με βοηθάνε
να σκαρφαλώσω.
Σας απόμειναν
επαρκώς υψηλά
όνειρα,
ίσαμε
τη χαμένη μας ανάσα,
ν' ανυψωθούμε.

...και η ακουστικη αναπνοη μας
Το ότι δεν σχολιάζω δεν σημαίνει ότι δεν σε παρακολουθώ. Χαίρομαι που το συνεχίζεις γιατί δείχνει ότι έχεις βρει έναν τρόπο έκφρασης που σε ικανοποιεί περισσότερο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν ήμουν ποτέ καλός στην ανάλυση ποιημάτων. Προτιμούσα απλά να διαβάζω, να κλείνω το βιβλίο και να φεύγω, Κάπως έτσι κάνω και στο blog σου.
Να είσαι καλά φίλε!
Ωραιο ποιημα κι αρμονικα δεμενο με την μουσικη που διαλεξες.
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλησπερα
Ουτε εγω φιλε μου ndn ειχα ασχοληθει με την αναλυση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλα εκεινο που με συναρπαζει ειναι πως σε οσα ποιηματα καταφερα και εκανα επαρκη και ουσιωδη αναλυση, η αισθηση μου και τα συναισθηματα μου ηταν απροβλεπτα και πρωτογνωρα συγκινητικα.
Και σημερα λεω πως ολα τα ποιηματα εχουν ενα βαθυ και ισως καταλυτικο και λυτρωτικο νοημα, ασχετως αν δεν μπορουμε να το κατανοησουμε απο την αρχη.
Η συντομια-επιγραμματικοτητα του νοηματος, η πρωτοτυπια και η λυρικοτητα της εκφρασης με συναρπαζει με αφοπλιστικη δυναμη πια.
Να εισαι καλα και συ φιλε μου καλε.
Καλως ορισες faraona και σ' ευχαριστω για το σχολιο σου, χαιρομαι ακομη που σου αρεσε και η μουσικη μου επιλογη.
ΑπάντησηΔιαγραφήθα τα ξαναπουμε...
Κρίμα που σε χάσαμε ...υπέρ της ποίησης... αλλά και τα σχόλιά σου εφθιναν προς αυτή ...οπότε
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαθένας οτι του ταιριάζει, και με ότι ικανοποιεί την ψυχή του...
Καλή σου επιτυχία...
sxoliasti...
ΑπάντησηΔιαγραφή...παντοτε χανομαι. Μια φορα στην πολιτικη, μια στο σχεδιο, στην ποιηση προσφατως.
Γενικως μου αρεσει να ειμαι ολιγον χαμενος.
Σε ανυποπτο χρονο φιλε μου ειχες πει πως σου αρεσουν τα λιγα και καλα και συμφωνησα περισσοτερο απο πολυ, χωρις να σου το πω.
Οι επαναλαμβανομενες πολυλογιες που ειναι συνεχειες των τηλεοπτικων αναμετρησεων και αποψεων στα διαφορα blog με κουρασαν καπως και μενα και ηθελα μια αναπαυση, μια αποτοξινωση, που απλοχερα μου προσφερει η νεα μου ενασχοληση.
Γι' αυτο το διαστημα μου αρεσει το συνοπτικα και το περιεκτικα.
Ποτε ομως δεν ξεχνω τους φιλους και καθε αναρτηση σου τη διαβαζω, ασχετα αν δεν τη σχολιαζω, οπως και ολων των αλλων φιλων. Ακομη και την τελευταια που ηλπιζα οτι μεχρι το τελος της ολο και σε καποια/ον αλλη/ον θα εκανες αναφορα.
Δεν θα χαθουμε παντως...